Pomoc psychologiczno-pedagogiczna

Placówki wspierające dziecko i rodzinę na terenie miasta Białystok

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Nr 1

Ul. Piotrkowska 2A, tel: 85-7445317

(problemy wychowawcze i emocjonalne, terapia logopedyczna, terapeutyczna, zajęcia edukacyjne dla rodziców).

 Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Nr 2

Ul. Mazowiecka 35, tel: 85-7423434 – nasze placówka jest objęta poradnictwem PPP Nr 2

(zaburzenia rozwojowe, trudności wychowawcze, zaburzenia w zachowaniu, zajęcia logopedyczne, porady pedagogiczne, terapia rodzinna)

Specjalistyczna Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna dla Dzieci i Młodzieży z Zaburzeniami Emocjonalnymi.

Ul. Mickiewicza 31/12 tel: 85-7328666

(psychoterapia dzieci i młodzieży, pomoc w likwidowaniu zaburzeń o podłożu nerwicowym, grupy terapeutyczne i edukacyjne dla rodziców)

Poradnia Rodzinna przy Oddziale Miejskim TPD w Białymstoku

Ul. Liniarskiego 1A, tel: 85-7424054

(poradnictwo rodzinne, pomoc pedagogiczna w zakresie komunikowania się w rodzinie i rozwiązywania konfliktów, pomoc psychologiczna w zakresie wzmacniania poczucia bezpieczeństwa, objawów nerwic dziecięcych, pomoc prawna)

Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie

Ul. Malmeda 8, tel:85-6783100

(różne formy pomocy osobom i rodzinom potrzebującym)

Punkt Konsultacyjno- Informatyczny dla Ofiar Przemocy Domowej

Ul. Storczykowa 5, tel: 85-6635676

(poradnictwo, pomoc prawna)

Bezpłatna pomoc psychologiczna dla Rodziny –  Centrum Ochrony Dziecka i Rodziny PSPiA KLANZA Oddział Białostocki

ul. Gajowa 79, 15-794 (obok przystanku końcowego linii 16 i19)

tel: 85-6525494, infolinia: 0 801 000 180

rejestracja klientów: poniedziałek-piątek 8:00-16:00

praca terapeutyczna  poniedziałek-piątek 10:00-19:00


Terapia logopedyczna

W naszej placówce odbywają się

raz w miesiącu w godz. 11:00 – 15:00

konsultacje indywidualne dla rodziców i dzieci ze wszystkich grup wiekowych

z neurologopedą Urszulą Karpińską – Sterkowiec

z Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr 2 w Białymstoku

Zainteresowani rodzice zapisują się na konkretną godzinę u nauczycielek w grupie V

po ukazaniu się ogłoszenia o terminie konsultacji na stronie internetowej i tablicy ogłoszeń.

Konsultacje odbywają się w pokoju dydaktycznym za grupą V.

 

Prawidłowy rozwój mowy a normy wiekowe – kliknij poniższy link:

normy rozwoju mowy dla poszczególnych grup wiekowych

  • Dziecko w wieku sześciu lat powinno mieć już utrwaloną poprawną wymowę wszystkich głosek. Aby do tego doprowadzić, każdy rodzic i nauczyciel powinien wspomagać rozwój mowy prostymi, ale jakże ważnymi ćwiczeniami oddechowymi, artykulacyjnymi i słuchowymi, które nie wymagają szczególnego przygotowania, lecz odrobinę wyobraźni.

Przykłady ćwiczeń oddechowych

Ich celem jest pogłębienie oddechu, rozruszanie przepony, wydłużenie fazy wydechowej, zapobieganie mówieniu na wdechu. Usprawniają one aparat oddechowy, zwiększają pojemność płuc, kształcą ruchy przepony uczą ekonomicznego zużywania powietrza w czasie mówienia, różnicują fazy oddychania (wdech-wydech) wydłużają fazę wydechową, a także działają uspokajająco po większym wysiłku fizycznym lub psychicznym.

1. “Wąchamy kwiatki” Dziecko wącha prawdziwe lub sztuczne kwiaty, powoli wciąga powietrze nosem i równie powoli, aby jak najdłużej zapamiętać ich zapach, robi wydech.

2. “Uczymy papierki latać” Dziecko otrzymuje plastikową słomkę do napojów i za jej pomocą ma zdmuchnąć około 10 papierków z gładkiej powierzchni, np. blatu stołu

3. “Dmuchamy na świecę” Dmuchamy na świecę w taki sposób, by płomień wyginał się, ale nie gasł.

4. “Puszczamy bańki mydlane” Puszczanie baniek mydlanych jest nieco trudniejszym ćwiczeniem do wykonania. Wydech musi być powolny równomierny i długi, a efekt jest widoczny w postaci pięknych, mieniących się kul.

 

Przykłady ćwiczeń słuchu fonematycznego

W procesie porozumiewania się istotną rolę odgrywa odbiór informacji za pomocą słuchu. Dziecko musi wyodrębnić z potoku mowy wyrazy, sylaby i głoski. Musi także odróżnić od siebie poszczególne głoski, zwłaszcza te bardzo podobne np:

t-d       (domek-Tomek);

s-z       (koza-kosa).

Im bardziej “wytrenowane ucho” tym lepsza wymowa, ułatwiona nauka czytania i pisania oraz prawidłowe rozumienie otaczającego świata. Podane niżej ćwiczenia można prowadzić także z najmłodszymi dziećmi.

1. “Rozpoznajemy głosy zwierząt” Rodzic naśladuje głosy zwierząt: kura, kaczka, gęś, kot, pies, krowa itp. a dziecko musi odgadnąć jakie to zwierzę. Można wykorzystać do tego odpowiednie zabawki, odtwarzające głosy zwierząt.

2. “Rozpoznajemy dźwięki z otoczenia” Kładziemy przed dzieckiem: szeleszczący papier, dwa kubeczki: jeden pusty drugi napełniony wodą, pęk kluczy, dwie metalowe łyżeczki. Najpierw prezentujemy dziecku dźwięki: szelest papieru, przelewanie wody, brzęk kluczy, stukanie łyżeczek. Następnie dziecko odwraca się do nas plecami, a my podajemy jeden dźwięk i pytamy co słyszało?

3. “Różnicujemy rytm” W tej zabawie dziecko stara się dokładnie powtórzyć rytm podany przez rodzica. Możemy go wyklaskać, wytupać, wystukać ołówkiem o blat stołu. Zaczynamy od łatwego ciągu dźwięków. Wystukujemy następujący rytm:

o          o          o – przerwy pomiędzy elementami są jednakowe

o                    oo – pomiędzy drugim a trzecim elementem dłuższa przerwa

oo                    o  – pomiędzy pierwszym i drugim elementem dłuższa przerwa, itd.

 

Przykłady ćwiczeń artykulacyjnych

Mają one na celu wypracowanie zręcznych i celowych ruchów języka, warg i podniebienia, obejmują: wymawianie samogłosek, łatwych  spółgłosek i ich połączeń zgłoskowych, regulowanie siły głosu  mówienie głośne i mówienie szeptem. 

Język jest najbardziej ruchliwym narządem mowy, przy jego udziale powstają prawie wszystkie spółgłoski, odgrywa też ogromną rolę przy wymawianiu samogłosek. Ćwiczenia rozpoczynamy od wykonywania dużych ruchów na zewnątrz ust, aby dziecko mogło je obserwować w lustrze i ewentualnie poprawiać popełnione błędy.

1. “Udajemy pieska” Dziecko wysuwa język jak najdalej na brodę, naśladując zmęczonego psa.

2. “Kto sięgnie wyżej?” Dziecko unosi język w kierunku nosa, starając się wysunąć język jak najdalej.

3. “Udajemy kotki pijące mleczko” Dziecko naśladuje kotka, który językiem pije mleko z miseczki.

4. “Liczymy ząbki” Dziecko stara się dotknąć czubkiem języka każdego zęba u góry i na dole. Należy pamiętać, że usta muszą być otwarte, żeby język z łatwością mógł dotykać zębów

[1] D. Kamińska, Wspomaganie płynności mowy dziecka, Kraków 2006, s. 52  64.